‘Prinsessenbed’
Nestgeur, stapels dekens en geen erwt
Ik slaap of niet
Een deur slaat in de stille straat
Nestgeur, stapels dekens en geen erwt
Genotvol ongewassen
De dag tot zwijgen gebracht
Nestgeur, stapels dekens en geen erwt
Slaap ik of niet?
Dit gedicht is geschreven volgens een bepaald format, regels van herhaling, iets wat ik normaliter 'los' laat. Het is alweer een tijdje terug geschreven, dus uit De Oude Doos, maar ik moest er weer aan denken toen ik dit beeldend werk zag in de Bergkerk in Deventer (www.bergkerkconcerten.nl). Nou zou het helemaal sjiek zijn als ik notitie had genomen wie het werk maakte, maar neen, dat is aan mijn aandacht ontsnapt.
Een ander werk dat mij ter plekke inspireerde, was dit:
Ik hou van de vervreemdende werking die de 'paardenbloemen' op je hebben als bezoeker, door hun formaat. Ik krijg er zelf ook ontzettende zin van om weer te gaan moestuinen, maar die mogelijkheid ligt voorlopig te rusten onder een laag bladeren.
'Leven is als een moestuin. Je moet er blijvend aandacht aan schenken, anders verdort het.'
MdG
